κεντρική / περιοχές / Άγιος Στέφανος Yeşilköy
Άγιος Στέφανος Yeşilköy
Ο Αγ. Στέφανος μαζί με το Μακρυχώρι (Bakırköy) αποτελούν τις δυτικότερες
συνοικίες με ελληνικό πληθυσμό στην Κων/πολη. Με έντονη αστικοποίηση και
ανάπτυξη σήμερα αποτελούν γραφικά μέρη για βόλτα, φαγητό και ψώνια.
περιοχές στη Πόλη
κοντά σε...
Ο Άγιος Στέφανος Κωνσταντινούπολης λοιπόν ήταν
γνωστό παραθαλάσσιο θέρετρο για τους Ρωμιούς της
Πόλης. Στους μάλλον ευκατάστατους από αυτούς. Αν και
αργότερα παραθέριζαν και μεσαίες τάξεις .Μπορεί κανείς
κάνοντας μια βόλτα, μέσα στο πλήθος των σύγχρονων και
άσχημων κτισμάτων να εντοπίσει παλιά Ελληνικά
αρχοντικά, ξήλινα, όπως πχ το αρχοντικό που
υπογράφηκε η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.
Κατά το θρύλο, το χωριό πήρε το όνομά του όταν πλοίο που μετέφερε τα οστά του πρωτομάρτυρα Αγίου
Στεφάνου από την Κωνσταντινούπολη στη Ρώμη έπεσε σε καταιγίδα και σταμάτησε εκεί. Τα οστά
μεταφέρθηκαν σε εκκλησία, που πήρε το όνομά του, και από αυτήν ολόκληρο το χωριό.
Στην παραλία του Αγίου Στεφάνου αποβιβάστηκαν το 1203 οι Σταυροφόροι της Δ΄ Σταυροφορίας, οι οποίοι
την επόμενη χρονιά κατέλαβαν την Πόλη. Εκεί υπογράφτηκε και η Συνθήκη του 1878 μεταξύ Ρωσίας και
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γνωστή ως Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.




















Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Άγιος Στέφανος είχε εξελιχθεί σε σπουδαίο θέρετρο
και τόπος κυνηγιού για τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις της Πόλης. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού
ανήκαν σε Έλληνες και Αρμένιους. Ελληνικές και Αρμένικες εκκλησίες υπάρχουν μέχρι και σήμερα.
Το 1926 ψηφίστηκε Νόμος που υποχρέωνε την αλλαγή των μη τουρκικών τοπωνυμίων. Στα πλαίσια του
νόμου αυτού, ο Άγιος Στέφανος μετονομάστηκε σε Yeşilköy («πράσινο χωριό» στα τουρκικά), μετά από
πρόταση του συγγραφέα Halit Ziya Uşakligil, ο οποίος ζούσε εκεί.
φωτογραφίες
Κάρτ ποστάλ εποχής με στενάκι στον Αγ. Στέφανο




Το αεροδρόμιο το 1950




Το αεροδρόμιο το 1970





Αποψη απο γιορτή στον Αγ. Στέφανο



Αεροφωτογραφία του 1962




Η εκκλησία του Αγ. Στεφάνου.
δείτε
ΣΥΝΘΗΚΗ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ

Η Συνθήκη Αγίου Στεφάνου Κωνσταντινούπολης υπογράφτηκε μεταξύ της Ρωσικής και Οθωμανικής αυτοκρατορίας, θέτοντας
τέρμα στον Β΄ Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο (Απρίλιος 1877 - Ιανουάριος 1878), η ένοπλη φάση του οποίου είχε λήξει με τη Συνθήκη
της Αδριανούπολης (30 Ιανουαρίου 1878). Η συνθήκη αυτή υπογράφτηκε στις 3 Μαρτίου 1878 στο προάστιο Άγιος Στέφανος
της Κωνσταντινούπολης, εξ ου και το όνομά της, την οποία προσυπέγραψε και η Γερμανία.
Με τη συνθήκη αυτή ανατρέπονταν οριστικά οι συνέπειες της συνθήκης των Παρισίων. Συγκεκριμένα:
Ανακηρύχθηκε η Βουλγαρία σε μεγάλη αυτόνομη Ηγεμονία συνολικής έκτασης 163.000 τετρ χλμ. περιλαμβάνοντας την περιοχή
από τον Δούναβη μέχρι το Αιγαίο, δηλαδή την κυρίως σημερινή Βουλγαρία, την Ανατολική Ρωμυλία, τη Δυτική Θράκη, και την
Μακεδονία (με τον λιμένα της Καβάλας) πλην της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής.
Η Ρουμανία, η Σερβία και το Μαυροβούνιο μετά την απαλλαγή τους από την οθωμανική επικυριαρχία καθίσταντο ανεξάρτητα
Κράτη με δικαίωμα διεύρυνσης συνόρων με προσάρτηση γειτονικών περιοχών.

Η Ερζεγοβίνη και η Βοσνία καθίστανταν επίσης αυτόνομες, αποσπώμενες μεν οριστικά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά
υπό την κηδεμονία της Αυστρίας (ως αντάλλαγμα για την μη συμμετοχή της στον πόλεμο κατά της Ρωσίας).
Για δε την μεγαλόνησο Κρήτη η συνθήκη αυτή προέβλεπε την εφαρμογή του Οργανικού Χάρτη του 1868. Και ανάλογη
διοργάνωση προβλεπόταν να εισαχθεί για την Ήπειρο, την Θεσσαλία και λοιπά ελλαδικά διαμερίσματα της Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας οριζόμενη ειδική επιτροπή που θα μελετούσε τις λεπτομέρειες του Οργανισμού αυτού που όμως (κατά το
κείμενο της συνθήκης) «Προ της εφαρμογής αυτών η Τουρκία θέλει συμβουλευθεί την Ρωσίαν».
Επίσης η Ρωσία εξασφάλιζε την απόδοση σε αυτήν όσων εδαφών έχασε με τον Κριμαϊκό πόλεμο καθώς επίσης εδάφη στον
Καύκασο και την Αρμενία.

Το αρχοντικό στον Άγιο Στέφανο Κωνσταντινούπολης, όπου υπογράφτηκε η Συνθήκη του 1878
Η σημαντικότερη όμως συνέπεια της συνθήκης ήταν η αναγνώριση αυτόνομης Βουλγαρικής Ηγεμονίας, στην οποία
περιέρχονταν όλα τα εδάφη μεταξύ Δούναβη και Ροδόπης, το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας (εξαιρουμένης της περιοχής
Θεσσαλονίκης) και ολόκληρη η κοιλάδα του Αξιού. Στην ουσία με τη συνθήκη αυτή η Τουρκία έχανε το μεγαλύτερο μέρος των
ευρωπαϊκών της εδαφών. Τέλος υποχρεωνόταν να αφήσει πλήρως ανοιχτά τα στενά για τα σκάφη όλων των κρατών, με την
εξαίρεση όσων είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Ρωσία.

Η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου ανέτρεπε πλήρως την ισορροπία δυνάμεων που είχε επιβληθεί στην Ανατολή κατά τις
προηγούμενες 2 δεκαετίες, προκαλώντας την αντίδραση των άλλων Μεγάλων Δυνάμεων. Τελικά η Ρωσία αναγκάστηκε να δεχτεί
τη σύγκληση συνεδρίου στο Βερολίνο με σκοπό την αναθεώρηση της συνθήκης.
| More
reklam
kopyası yasaktır. - Her hakkı saklıdır  - iletişim -ana sayfa -  ©  İstanbul
Rum Cemaati resmi sitesi (περί πνευματικών διακιωμάτων και χρήσης
πατήστε
εδώ) privacy policy | contact us | help desk | sitemap