κεντρική / id / Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος
Δημήτριος (1914 - 1991)

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος (κατά κόσμον Δημήτριος
Παπαδόπουλος του Παναγιώτη) γεννήθηκε στα Θεραπειά της
Κωνσταντινούπολης στις 8 Σεπτεμβρίου του 1914. Σπούδασε στην Ιερά
Θεολογική Σχολή Χάλκης (1931 - 1937). Χειροτονήθηκε διάκονος από τον
Επίσκοπο Ναζιανζού Φιλόθεο το 1937 και Πρεσβύτερος το 1942 από τον ίδιο
Αρχιερέα.

Από τον Οκτώβριο του 1937 μέχρι τον Άυγουστο του 1938 διετέλεσε
Γραμματέας και Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης. Από τον Μάιο
του 1939 μέχρι τον Ιούνιο του 1945 υπηρέτησε ως διάκονος και έπειτα ως
ιερέας στο Φερίκιοϊ. Από το 1945 μέχρι το 1950 διετέλεσε Προϊστάμενος της
Ορθόδοξης Κοινότητας της Τεχεράνης, την οποία και διοργάνωσε, ενώ
κατόπιν τιμητικής έγκρισης από τον Σάχη της Περσίας δίδαξε την αρχαία
Ελληνική Γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Από το 1950 μέχρι το
1964 υπήρξε Προϊστάμενος της Κοινότητας Φερίκιοϊ.

Το 1964 εξελέγη Επίσκοπος Ελαίας και διορίσθηκε Αρχιερατικός
προϊστάμενος της επισκοπικής περιφέρειας Ταταούλων (Κουρτουλούς). Στη
θέση αυτή έμεινε μέχρι το 1972 οπότε και εξελέγη Μητροπολίτης της
Επαρχίας Ίμβρου και Τενέδου. Στις 16 Ιουλίου 1972 εξελέγη από την Ιερά
Ενδημούσα Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Αρχιεπίσκοπος
Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης με το όνομα
Δημήτριος. Κατά τη διάρκεια της εκλογής, η Τουρκική Κυβέρνηση είχε
| More
reklam
kopyası yasaktır. - Her hakkı saklıdır  - iletişim -ana sayfa -  ©  İstanbul
Rum Cemaati resmi sitesi (περί πνευματικών διακιωμάτων και χρήσης
πατήστε
εδώ) privacy policy | contact us | help desk | sitemap
Ο Πατριάρχης Δημήτριος, ο Ήρεμος Πατριάρχης που επι
των ημερών του η Ρωμιοσύνη λιγόστευε αλλά έθετε βάσεις
για την δημιουργία. Χαρισματική προσωπικότητα και
ήρεμη δύναμη αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην μετά
Αθηναγόρα εποχή για το Φανάρι
διαγράψει τα ονόματα τεσσάρων συνυποψηφίων του από τον κατάλογο εκλογίμων, μεταξύ αυτών του Σταυρουπόλεως Μαξίμου[
και του θεωρούμενου ως βέβαιου νέου Πατριάρχη, του Χαλκηδόνας Μελίτωνος

Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του εργάστηκε για την ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δέχθηκε τις επισκέψεις των
Προκαθημένων όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών και συγκάλεσε τρεις Προσυνοδικές Πανορθόδοξες Διασκέψεις για την
προετοιμασία Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στις 30 Νοεμβρίου 1979 δέχθηκε στο Φανάρι την επίσκεψη
του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄. Ο ίδιος ο Πατριάρχης Δημήτριος επισκέφτηκε πολλές ορθόδοξες χώρες, ήταν ο πρώτος
Οικουμενικός Πατριάρχης που επισκέφτηκε την Αμερική, ενώ προεξήρχε στους εορτασμούς για τα 900 χρόνια της Μονής Πάτμου
το 1988 και για τα 600 χρόνια της Μονής του Μεγάλου Μετεώρου το 1990. Τέλος, το 1990 επισκέφτηκε το Άγιο Όρος, ενώ κατά τη
διάρκεια της Πατριαρχίας του παρασκεύασε Άγιο Μύρο δύο φορές, το 1973 και το 1983.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος εξεδήμησε στις 2
Οκτωβρίου 1991 και στις 22 του ίδιου μήνα διάδοχός του
εξελέγη ο από Χαλκηδόνος Βαρθολομαίος.

Ο Πατριάρχης Δημήτριος..

Σε ανύποπτο χρόνο και μέσα σε μια νύχτα, ο Δημήτριος , από
Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου βρέθηκε στον πατριαρχικό
Θρόνο, χωρίς καν να το επιδιώξει, χωρίς καν να το σκεφθεί
και χωρίς καν ακόμη να το γνωρίζει, εκ των προτέρων. Όταν η
εξέλιξη των πραγμάτων έβαινε προς αδιέξοδο, oι
Μητροπολίτες, που είχαν το βάρος της χηρείας του
Οικουμενικού Θρόνου, με την φώτιση και του Αγίου
Πνεύματος, απεφάσισαν να εκλέξουν τον από Ίμβρου και
Τενέδου Δημήτριο στον Πατριαρχικό Θρόνο. Μετά από όλα τα
γεγονότα που συνέβησαν κατά την εκλογή, είναι έντονη η
αίσθηση ότι το να γίνει κάποιος Οικουμενικός Πατριάρχης δεν
είναι ζήτημα ψήφων ή επιρροής, αλλά θέλημα Θεού. Έτσι
και ο Πατριάρχης Δημήτριος πού χαρακτηρίστηκε σαν “
λίγος” από τον προκάτοχο του πατριάρχη Αθηναγόρα, και
πολλά χρόνια παρέμενε εφημέριος στον Ναό των Δώδεκα
Αποστόλων, κατέλαβε το αξίωμα αυτό, διότι έτσι το ήθελε ο
Θεός. Πραγματικά πόση απέραντη διαφορά των κριτηρίων
των ανθρώπων, - των μεγάλων, τι ειρωνεία !, και εκείνων
Του Θεού.

Κι ο Δημήτριος αναλαμβάνει καθήκοντα σ’ ένα περιβάλλον
του οποίου το κλίμα δεν είχε γνωρίσει ποτέ και με του
οποίου τις υπηρεσίες δεν είχε ασχοληθεί, αφού δεν είχε
υπηρετήσει στην πατριαρχική αυλή.
Ο τότε Αρχιμανδρίτης Ιερόθεος Βλάχος, νύν Μητροπολίτης
Ναυπάκτου, χαρακτηριστικά σκιαγραφεί τον Πατριάρχη
Δημήτριο: «... Πέρα από το μαρτύριο και τη μαρτυρία του
Γένους και της Παραδόσεως, ο Πατριάρχης Δημήτριος έχει
και το δικό του μαρτύριο και μαρτυρία. Ασκεί μια δική του
επιρροή και επίδραση. Απλός, ταπεινός, καταδεχτικός,
ευαίσθητος, κυριαρχεί και καταπλήσσει. Δεν επιδιώκει να
κάνει ρητορεία και να δημιουργήσει κατάπληξη. Όμως αυτό
γίνεται χωρίς να το αντιλαμβάνεται. Και εκεί φαίνεται το
μεγαλείο αυτού του ανθρώπου. Να μεταδίδει μηνύματα
χωρίς να κάνει καμία προσπάθεια να μεταδώσει. Ήταν
κοινή διαπίστωση... ότι ο Πατριάρχης Δημήτριος είναι
τρομερά ευαίσθητος. Τον διακρίνει αυτή η ευαισθησία που
είναι στοιχείο αληθινότητος και γενικά στοιχείο ζωής. Αυτή
την ευαισθησία έπιασαν όλοι, μικρά παιδιά και μεγάλοι στην
ηλικία, ανάλογα με το δικό τους τρόπο. Μεγάλη εύνοια του
Θεού που έχουμε τέτοιο ταπεινό, απλό και ευαίσθητο
Πατριάρχη. Είναι αυτό που χρειαζόμαστε και εμείς. Ο
Πατριάρχης Δημήτριος είναι τιμή και καύχημα της
Ορθόδοξης Εκκλησίας».
ΥΓ Με τα παραπάνω σκιαγραφώ και τονίζω αποκλειστικά
την προσωπικότητα του Πατριάρχη Δημητρίου, ο οποίος
συνεργάστικε αρμονικά και επικοδομητικά σε όλα τα θέματα
της Ορθοδόξου εκκλησίας. Δεν αναφέρομαι στίς ενστάνσεις καί διαφορές του Οικουμενικού Θρόνου με τίς άλλες εκκλησίες, και
ειδικά την Ελλαδική,ή την χρησιμότητα τού Θεολογικού Διαλόγου των εκκλησιών, σαν μη ειδικός, αν και σαν απλός Ελληνας αλλά
καί Ορθόδοξος, έχω τίς αντιρήσεις μου…..
(Δρ. Νίκος Κρεμμήδας)
ΠΡΟΤΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
Σταυρίδης, Βασίλειος Θ.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος (Παπαδόπουλος) 1972-1991

Κατηγορία:        Θρησκεία
ISBN:        9789603436416
Εκδότης:        Κυριακίδη Αφοί
Τόπος έκδοσης:        Θεσσαλονίκη
Ημερομηνία έκδοσης:        2001
Εξώφυλλο:        Δερματόδετο
Αριθμός σελίδων:        216
Διαστάσεις:        25x18εκ.
Συντελεστές:        Βασίλειος Θ. Σταυρίδης (Συγγραφέας) (
Link για αγορά)
Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος