| More
καριέρα
reklam
kopyası yasaktır. - Her hakkı saklıdır  - iletişim -ana sayfa -  ©  İstanbul
Rum Cemaati resmi sitesi (περί πνευματικών διακιωμάτων και χρήσης
πατήστε
εδώ) privacy policy | contact us | help desk | sitemap
Η Σάρα Εσκενάζη, την καριέρα της την ξεκίνησε από την εποχή ακόμα που με την οικογένειά της διέμενε στη Θεσσαλονίκη, σε
κάποιο κοντινό σπίτι, στο Θερινό Θέατρο Γκραντ Οτέλ, όπου και εμφανίστηκε αρχικά ως χορεύτρια στη σκηνή του. Λίγο αργότερο
σε εφηβική ακόμη ηλικία, φτάνει στην Αττική, Αθήνα και Πειραιά, ακολουθώντας έναν αρμένικο θίασο καμπαρέ.


Τα «σουξέ»...

Τα δημοφιλέστερα τραγούδια της: «Δημητρούλα», «Τα κεριά τα σπαρματσέτα», «Ναυτάκι», «Χαρικλάκι», «Κάτω στα λεμονάδικα»,
«Μπαμπέσα», «Καναρίνι μου γλυκό», «Αμανές», «Μπαμ και μπουμ», «Μη βιάζεσαι μικρή μου θα σ' αρραβωνιαστώ», «Γύφτισσα»,
«Λιλή η σκανταλιάρα», «Σέρβικος πολίτικος», «Έλα φως μου», «Μού 'χεις πάρει το μυαλό», «Αερόπλανο θα πάρω», «Πατρινιά»,
«Μαρικάκι μου», «Ελενίτσα μου», «Η Εβραιοπούλα» κ.ά.

Η λογοκρισία...

Με την απροσδιόριστη ηλικία και με την 60χρονη καριέρα, συνδέθηκε εξ αρχής με το ρεμπέτικο. Αν και ερμήνευσε όλη τη γκάμα
του ελληνικού τραγουδιού —από δημοτικό μέχρι ελαφρό— η έναρξη της καριέρας της σηματοδοτείται από την ακμή του
ρεμπέτικου, του οποίου υπήρξε η βασική γυναικεία φωνή. Άψογη ερμηνεύτρια, με ύφος, τεχνική και πάθος, αποτέλεσε σημείο
αναφοράς και πρότυπο όλων των μετέπειτα τραγουδιστριών. Τραγική σύμπτωση, το ρεμπέτικο του τεκέ, που τόσο ιδανικά
υπηρέτησε, έμελλε να σβήσει με αφορμή ένα δικό της τραγούδι: Το «Πρέζα όταν Πιεις» στάθηκε η αφορμή για την επιβολή της
μεταξικής λογοκρισίας, που άνοιξε το δρόμο στη σχολή Τσιτσάνη, θέτοντας στο περιθώριο τους ρεμπέτες του μεσοπολέμου.

Η πατρίδα και το τέλος της...

Τη δεκαετία του 1940 και πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ταξίδεψε ως τραγουδίστρια στα Βαλκάνια, την Τουρκία και τη Μέση
Ανατολή. Μετά τον πόλεμο, έκανε περιοδείες στις Η.Π.Α. Μάλιστα, όταν το ’52 ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη καταγράφηκε ως «άπατρις»
στον κατάλογο του πλοίου. Συμβολικό, γιατί τελικά η Ρόζα Εσκενάζυ δεν ανήκε πουθενά, πατρίδα της ήταν όλη η Μεσόγειος. Τη
δεκαετία του 1970 η φήμη της αναζωπυρώθηκε ως συνέπεια της μαζικής εκ νέου «ανακάλυψης» του ρεμπέτικου.





Χαρακτήρας - Ταλέντο
Η Ρόζα Εσκενάζη, όσο ζούσε, είχε καταφέρει με την γλυκύτητα του χαρακτήρα της, να επισκιάσει αρκετές γυναικείες
προσωπικότητες της εποχής της, ενώ με το χαρακτηριστικά μοναδικό ταλέντο της, είχε καταφέρει να υπερτερήσει των άλλων, των
εξ ίσου με αυτήν, σπουδαων και κορυφαίων, καλλιτεχνών γυναικών της εποχής της.
Η σπάνια φωνή της, το πηγαίο της ταλέντο, το πείσμα της, το πάθος της για το τραγούδι, ήσαν τα αδιαφισβήτητα προσόντα της,
που την κατέστησαν μοναδικά κορυφαία τραγουδίστρια–ερμηνεύτρια, του παραδοσιακού, του ρεμπέτικου και του σμυρναίικου  
τραγουδιού.

Η διάσημη εβραία τραγουδίστρια κατά τα τέλη της δεύτερης δεκαετίας του προηγούμενου αιώνα είχε ήδη ξεκινήσει τις
ηχογραφήσεις και τις εμφανίσεις της.
Η Ρόζα Εσκενάζη ήταν η πρώτη γυναίκα που τραγούδησε σε πάλκο.
Πολίτικα, Σμυρναίικα, Αρμένικα, τουρκικά, Ελληνικά Τραγούδια, ήσαν ένα μικρό μέρος του ρεπερτορίου της.

Τουρκική γλώσσα
Υπάρχουν μύθοι πολλοί και εσκεμμένες συγχύσεις που διέσπειρε η ίδια η Ρόζα για τη ζωή της. Λέγεται πως πρώτα έμαθε να
μιλάει Ελληνικά και ύστερα από μόνη της, έμαθε τουρκικά. Πολύ αργότερα. Όλα αυτά όμως ισχύουν αν αποδεκτούμε ως
ημερομηνία γέννησής της το 1905 ή το 1910 που η ίδια δήλωνε παντού. Αν όμως η ημερομηνία γέννησής της συνέβη το 1883 ή το
1887, τότε η Ρόζα δε γεννήθηκε μετά την έλευση της οικογένειας στην Ελλάδα, αλλά πολύ πολύ πριν. Ήτοι, όταν έφτασε η
οικογένεια του Σκεναζή στη Θεσσαλονίκη, η Ρόζα θα ήταν ήδη δεκαεπτά ετών ή δεκατριών. Όσο και ήταν δηλαδή, γνώριζε
τουρκικά. Αφού είχε ζήσει μέχρι τότε στην Κωνσταντινούπολη.
Η Σάρα Εσκενάζη, την καριέρα της την ξεκίνησε από την εποχή
ακόμα που με την οικογένειά της διέμενε στη Θεσσαλονίκη, σε
κάποιο κοντινό σπίτι, στο Θερινό Θέατρο Γκραντ Οτέλ, όπου και
εμφανίστηκε αρχικά ως χορεύτρια στη σκηνή του. Λίγο αργότερο σε
εφηβική ακόμη ηλικία, φτάνει στην Αττική, Αθήνα και Πειραιά,
ακολουθώντας έναν αρμένικο θίασο καμπαρέ.

Είχε τραγουδήσει επίσης στα μεγάλα και διαβόητα κέντρα: Πικ Νικ
και Χρυσούν Απίδιον, φημισμένο ίσως το πιο φημισμένο των αρχών
του 19ου αιώνα. Στο Χρυσούν Απίδιον η Ρόζα εμφανίστηκε το 1934.

Η σπουδαία της φωνή, κατάφερε να ενώσει τους ψυχισμούς, τους
πολιτισμούς και τις παραδόσεις των λαών και των  ανθρώπων της
Ελλάδας, της Ανατολίας και της Μέσης Ανατολής.

Στο σύνολο της ζωής της η Ρόζα Εσκενάζη προσπάθησε να
γονιμοποιήσει το πείσμα της και το πάθος της για το τραγούδι, μέσα
από το άνοιγμα (τραγουδιού και μουσικής) και σε όλους τους
άλλους λαούς.

Εκεί κοντά στο Θερινό Θέατρο Grand Hotel, όπου διέμενε με την
οικογένειά της, έβλεπε και συναναστρεφότανε με πολλές κοπέλες
και κυρίες, που έπαιρναν μέρος στις θεατρικές παραστάσεις του εν
λόγω Θεάτρου αλλά και της πόλης της Θεσσαλονίκης γενικότερα.

Με την πρόφαση πως βοηθούσε, μεταφέροντας τα ρούχα τους,
κάνοντας μικροθελήματα ή κάνοντας την αμπιγιέζ τους, κατάφερε να
γίνει απαραίτητη σε δύο από τις χορεύτριες, που τη συμπάθησαν,
δίνοντάς της την ελπίδα  πως και η μικρή Σάρα θα μπορούσε να πιστέψει βαθειά μέσα της, πως ίσως κάποτε να γινόταν και αυτή
μία περσόνα της θεατρικής σκηνής, του μουσικού θεάτρου, του τραγουδιού και του χορού.

Το ξυλοφόρτωμα που δέχτηκε από το σύνολο μάλλον της οικογένειάς της δεν τη συνέτησε. Αντίθετα η μηχανή του πάθους της
ενεργοποιήθηκε πολύ περισσότερο, η σκηνή, το πάλκο, ο χορός και το τραγούδι που έτσι και αλλιώς υπήρχαν μέσα τους, τώρα
θέριεψαν.

Έτσι η καριέρα της ξεκινάει ως χορεύτρια, λέγοντας όμως που και που και κάποιο τραγουδάκι.

Η Σάρα, σε όλη την περιπέτεια της ζωής της και του έργου της, υπήρξε ένας απελευθερωμένος άνθρωπος, ένας ελεύθερος
χαρακτήρας, με ιδιαίτερα δυναμική συμπεριφορά.

Άφιξη στην Αθήνα και στον Πειραιά

Μετά τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της Ρόζας, Γιάννη Ζαρντινίδη, αυτή μετακομίζει στην Αθήνα, ακολουθώντας την εσωτερική
της παρόρμηση για το πάλκο, το χορό και το τραγούδι.
Οι αρμένισσες αρτίστες του καμπαρέ, Σεραμούς και Ζαμπέλα, λόγω που η Ρόζα μιλούσε τουρκικά, λόγω που διέκριναν και το
ταλέντο της στο τραγούδι, την πλησίασαν την ξεχώρισαν και της πρόσφεραν την ευκαιρία να τραγουδήσει στο πάλκο του καμπαρέ,
ενώ ταυτόχρονα εμφανιζότανε και ως χορεύτρια.

Το ρεπερτόριό της αποτελείτο από τραγούδια τουρκικά αρμένικα και Ελληνικά.
Στο καμπαρέ την ανακαλύπτει Παναγιώτης Τούντας. Τέλη του 1920.
Τούντας

Ο Παναγιώτης Τούντας ήταν εκείνη την εποχή, ο Διεθυντής της γερμανικών συμφερόντων ODEON, στην Ελλάδα, 1924.
Μέχρις της ιδρύσεως και της οικοδόμησης του εργοστασίου  παραγωγής δίσκων, υπήρξε στενός συνεργάτης, με όλες τις
δισκογραφικές εταιρείες της Ελλάδας, έχοντας λόγω υψηλών σπουδών στη μουσική, αλλά και εξ αιτίας της συμμετοχής του στην
Σμυρναίικη Εστουδιαντίνα - Τα Πολιτάκια- του Σιδέρη, την καλλιτεχνική διεύθυνση και τη διεύθυνση παραγωγής όλων σχεδόν των
ηχογραφήσεων της Ελλάδας.

Ο Τούντας φέρνει σε επαφή τη Ρόζα με το Βασίλη Τουμπακάρη της Columbia Records.

Ο Ταΰγετος – Γιάννης Τσαρούχης – Τζούλιο Καΐμη - Φώτης Κόντογλου

Η Ρόζα είχε ως βασικό της και πολύχρονο σημείο, στο οποίο εμφανιζότανε επί σειρά ετών, το Κέντρο ο Ταΰγετος, ουζερί
μπυραρία, κοσμική ταβέρνα, με πολύ καλό κόσμο και σπουδαίες οικογένειες να συμπληρώνουν το πελατολόγιο, επί της οδού
Δώρου στην Ομόνοια.

Ανάμεσα στους θαμώνες της οδού Δώρου και της Ρόζας, ήσαν και οι: Γιάννης Τσαρούχης, Φώτης Κόντογλου, Ανδρέας
Ξυγγόπουλος – βυζαντινολόγος, Τζούλιο Καΐμη – Ιουδαίος Ελληνιστής. Τη Ρόζα ο Τσαρούχης την είχε γνωρίσει από τον Καΐμη. Η
οικογένεια του Καΐμη, ο πατέρας του συγκεκριμένα, του έλεγε πως δεν αρμόζουν στην ηλικία του και στην τάξη του αυτά τα
πράγματα. Ο Τζούλιο απαντούσε  πως και σπουδαία ήταν η επιλογή του αλλά και τον ευχαριστούσε.

Για σχεδόν δεκαπέντε χρόνια, βρέθηκε η Ρόζα Εσκενάζη εκεί, στο κέντρο αυτό, παρέα με τους αχώριστους συνεργάτες της,
Αγάπιο Τομπούλη - ούτι, Λάμπρο Λεονταρίδη - λύρα και τον αείμνηστο Δημήτρη Σέμση το Σαλονικιό, το μεγάλο βιολιστή. Ο
Δημήτρης Σέμσης ή Σαλονικιός καταγράφεται ως ο καλλίτερος βιολιστής όλων των εποχών.

Να σημειώσουμε πως ο Αγάπιος Τομπούλης την είχε πάντοτε υπό την προστασία του, την υποστήριζε δε πάντα. Ήταν αυτός που
της είχε δώσει και τα πρώτα πολλά χρήματα για μεροκάματο. Άλλωστε με τη συνοδεία του Τομπούλη ταξίδεψαν σε όλες τους
σχεδόν τις περιοδείες, ανά τω κόσμω.


Συνεργάτες Συνθέτες

Μεγάλοι συνθέτες της Σμύρνης και της Πόλης, Γρηγόρης Ασίκης, Μάρκος Βαμβακάρης, Σωτήρης Γαβαλάς, Ιωάννης Δραγάτσης-
Ογδοντάκης, Κώστας Καρίπης, Ιάκωβος Μουντανάρης, Βαγγέλης Παπάζογλου, Σπύρος Περιστέρης, Κώστας Σκαρβέλης,  Κώστας
Τζόβενος, Μανώλης Χιώτης, Μανώλης Χρυσαφάκης, και πάρα πολλοί άλλοι, αποτελούν μέρος των σπουδαίων, που της
εμπιστεύτηκαν τραγούδια τους, κάνοντάς την διάσημη, αλλά και αυτή με τη σειρά της, τους έφερε απίστευτες κερδοφόρες
πωλήσεις, αφού είχε πλέον η φωνή της γίνει αναγνωρίσημη και μοναδική.

Ρόζα Εσκενάζη : Οι στίχοι της, η μουσική της και μια ζωή μυστήριο γεμάτη
Η Παραγωγή της

Είχε, στις εβδομήντα οχτώ στροφές, ηχογραφήσει, περί τα διακόσια πενήντα τραγούδια, που αποτελούνταν από Ρεμπέτικα,
Αμανέδες και Δημοτικά Παραδοσιακά Τραγούδια. Τα τραγούδια συνολικά που ηχογραφήθηκαν έφτασαν περί τον αριθμό των
εξακοσίων κομματιών.

Γνωστά τραγούδια επιτυχίες της (δείτε και εδώ)

Πολύ γνωστά είναι τα πάρα κάτω, που τα τραγουδούσε στις περιοδείες της ανά τον κόσμο ή στις εμφανίσεις της στα διάφορα
μαγαζιά που εμφανιζόταν, φορώντας πάντα τις παραδοσιακές της στολές – φορεσιές - σαλβάρια, που τις είχε από μικρή,
χορεύοντάς τα ταυτοχρόνως, έχοντας πάντα στα χέρια της και επάνω της, πανάκριβα στολίδια και κοσμήματα που της
απομυζούσαν και μέγαλα χρηματικά ποσά προκειμένου να τα αποκτήσει.

Αερόπλανο θα πάρω, Αμανές, Γύφτισσα, Δημητρούλα, Έλα φως μου, Ελενίτσα μου, Η Εβραιοπούλα, Καναρίνι μου γλυκό, Κάτω
στα λεμονάδικα, Λιλή η σκανταλιάρα, Μαρικάκι μου, Μπαμπέσα, Μπαμ και μπουμ, Μη βιάζεσαι μικρή μου θα σ' αρραβωνιαστώ,
Μου 'χεις πάρει το μυαλό, Ναυτάκι,   Πατρινιά, Σέρβικος πολίτικος, Τα κεριά τα σπαρματσέτα, Χαρικλάκι, είναι μερικά μόνο από τα
σπουδαιότατα τραγούδια που ερμήνευσε, αλλά που αποτελούν και διατηρούν και την αδιαμφισβήτητη μέχρι σήμερα, ανεξίτηλη
αξία τους, αφού είναι σε πρώτη ζήτηση από όποιον θέλει να διασκεδάσει, να χορέψει, να τραγουδήσει, να ξενυχτήσει.

Ντοκιμαντέρ – Εκπομπές
Με τη σκηνοθετική επιμέλεια του Βασίλη Μάρου, συμπεριελήφθη το 1973 στο ντοκιμαντέρ “Το Μπουζούκι”.
Στηνπρώτη και μοναδικήεκπομπή του Γιώργου Παπαστεφάνου Μουσική Βραδιά, το 1976, που ήταν αφιερωμένη στη Χαρούλα
Αλεξίου, όπου εμφανίστηκε η Ρόζα Εσκενάζη, στην οποία και πρωτογνωρίστηκαν, η νέα τότε καλλιτέχνις Χαρούλα, με τη βετεράνα
Ρόζα.
Πολλά στοιχεία άφησε να καταγραφούν στην εκπομπή αυτή από το βιογραφικό της γίγνεσθαι.
Εμφανίστηκε περί τις αρχές δεκαετίας του 1970, κοντά στο τέλος της Απριλιανής χούντας του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη,
στοRodeoπου βρισκότανε επί της οδού Χέϋδενστις μπουάτ Αιγόκερως και Θεμέλιο στην Πλάκα, με σειρά εμφανίσεων για βραδιές
ρεμπέτικου που είχαν οργανώσει και επιμεληθείοι, Τάσος Σχορέλης και Κώστας Χατζηδουλής, περνώντας έτσι από το
λαϊκορεμπέτικο πάλκο, στη μουσική σκηνή, στα γεωγραφικά χωράφια δηλαδή, του έντεχνου.

Εμφανίζεται την ίδια εποχή, σε ένα επίσης ντοκιμαντέρ, του Γιώργου Καρυπίδη.
Το 1975 γίνεται παρουσίαση της Ρόζας Εσκενάζυ από την εκπομπή της Σοφίας Μιχαλίτση, στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ.
To 1976παρουσιάζεται στο ντοκιμαντέρ – συνέντευξη, Αναζητώντας τη χαμένη εικόνα – Μορφές του Ρεμπέτικου, Έρευνα
Σκηνοθεσία Λάκη Παπαστάθη.
Σε σκηνοθεσία του ισραηλινού σκηνοθέτηRoy Sher /Ρόι Σέρ, γυρίστηκε το ντοκιμαντέρ, Γλυκό μου καναρίνι/ My sweet canary,
συμπαραγωγής ΙσραηλινήςI.B.A / Cinephil, και Ελληνικής ΤηλεόρασηςARTE,παραγωγής 2010-2011.