| More
το τέλος
reklam
kopyası yasaktır. - Her hakkı saklıdır  - iletişim -ana sayfa -  ©  İstanbul
Rum Cemaati resmi sitesi (περί πνευματικών διακιωμάτων και χρήσης
πατήστε
εδώ) privacy policy | contact us | help desk | sitemap
Το νέο της και τελευταίο της όνομα, μετά από τη βάφτισή της
ήταν, Ροζαλία Εσκενάζη.

Περιπέτειες υγείας – το τέλος – ο Χρήστος

Οι αμνησίες της, το αλτσχάιμερ και η μεγάλη της ηλικία έγιναν
εμπόδιο στη διαβίωσή της. Συχνά χανότανε στους δρόμους του
Περιστερίου, ώσπου είχε και ένα ατύχημα με το γοφό της. Η
νοσηλεία της, με το Χρήστο πάντα στο πλευρό της, επί τρεις
μήνες, η επιστροφή της στο σπίτι της, μία εκ νέου νοσηλεία της
σε κλινική της οδού Κεφαλληνίας, την έφεραν να αφήνει την
τελευταία της πνοή, 2 Δεκεμβρίου 1980, αναχωρώντας για τα
Ηλύσια Πεδία.
Τελευταία εμφάνιση

Πάτρα, Σεπτέμβριος του 1977. Η τελευταία της εμφάνιση από σκηνής. Αρκετός κόσμος είχε πάει να τη δει να τραγουδάει, να
χορεύει και να αφήνει το στίγμα της, το τελευταίο της, στη μνήμη όλων όσων την τίμησαν.

Βάπτιση ή ξαναβάπτιση
Ένα χρόνο ενωρίτερα το 1976 είχε βαφτιστεί Ορθόδοξη Χριστιανή. (Εάν βαπτίστηκε το 1976, για πρώτη φορά, είναι ένα ακόμα
μυστήριο που καλύπτεται απόλυτα, για τη ζωή της Ρόζας Εσκενάζυ. Παραμένει μυστήριο το πως είχε τελεστεί ο γάμος της, με τον
Γιάνγκο Σαρντινίδη, χωρίς αλλαγή θρησκεύματος. Ή μήπως ξαναβαπτίστηκε;)
Ο τάφος της βρίσκεται στο Στόμιο Κορινθίας.

Εκεί τη μετέφερε, για την οριστική της κατοικία, ο Χρήστος.Η Ρόζα έσβησε διπλά ευτυχισμένη. Πρώτα γιατί είχε το Χρήστο δίπλα
της κ' ύστερα γιατί το αλτσχάιμερ τη βοήθησε να μην αντιλαμβάνεται ιδιαίτερα καλά την κατάστασή της. Ίσως ο δεύτερος λόγος
να ήταν ευεργετικός γι αυτήν, πιθανότατα να την απέτρεψε από την κατάθλιψη.
Μόλις το 2008 μπήκε σταυρός στον τάφο της, από τον έρανο και την εκδήλωση που διοργάνωσε προς τιμή της ο εξωραϊστικός
σύλλογος του Στομίου, με κείμενο επί του οριζοντίου σημείου:
“ΡΟΖΑ ΕΣΚΕΝΑΖΥ”

και επί του καθέτου: “Καλλιτέχνις”.

Μία σκέψη που περνά από το μυαλό μου, σχετική με το σταυρό και τον τάφο: αν ήταν ο Χρήστος που την έπεισε τελικά να
βαπτισθεί ή να ξαναβαπτισθεί, (όπως συχνά αναφέρεται), ή αν η Ρόζα έκανε απλά το χατίρι του και βαπτίσθηκε, τότε ποιος ο
λόγος που ανάγκασε την ταφή της, έτσι, απλά, χωμένη στο χώμα, χωρίς ένα καν διακριτικό, που να δείχνει πως η Ρόζα, η
αγαπημένη του, βρίσκεται εκεί, σ' αυτόν τον τάφο;
Δύο χρόνια μετά το
θάνατό της, ο Κώστας
Χατζηδουλής,
ασχολήθηκε με τη
βιογραφία της Ρόζας
Εσκενάζη, που
εκδόθηκε με προλόγους
των Γιάννη Καψή και
Βασίλη Τσιτσάνη, από
τις Εκδόσεις Κάκτος.