κεντρική / ομογένεια / ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ / Πληθυσμός - γενικά
Ιστορική Μείωση πληθυσμού

Ο Πληθυσμός της Ελληνικής Μειονότητας της Τουρκίας έχει μια ενδιαφέρουσα και άκρως λογική πορεία
μείωσης του από την συνθήκη της Λωζάνης και ύστερα.

Το 1923 ηταν η χρονική περίοδος όπου ο πληθυσμός της Πόλης ήταν πολυπολιτισμικός στην κυριολεξία. Σε
πληθυσμό 1,200,000 κατοίκων η ανώτατη Ελληνική πληθυσμιακή παρουσία ήταν οι 410.520 ενώ ο καθαρά
μόνιμος πληθυσμός της περιόδου δεν υπερέβαινε τους 280,000 κατοίκους που ήταν οργανωμένοι στις 66
κοινότητες που υπάρχουν μέχρι και σήμερα.

Ο πληθυσμός της το 1924 αποτελούνταν από 400,000 Τούρκους Μουσουλμάνους, 280,000 Έλληνες,
150,000 Αρμένιους, 50,000 Ιουδαίων και 150,000 διαφόρων εθνικοτήτων στους οποίους τοποθετούμε και
τους Λεβαντίνους, και τους Ασσυρίους καθώς και μερικές ομάδες Ρωμά.

Περιόδου 1955-1962
Ο πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης υπολογίζεται σε 1,214,000 κατοίκους οι οποίοι είναι συγκεντρωμένοι
τόσο στην Ευρωπαϊκή όσο και την Ασιατική πλευρά της Πόλης. Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές της
περιόδου για το 1962 δεν μπορεί να υπολογιστεί ο ακριβής αριθμός της διαβιούσης Ελληνικής Κοινότητας μα
εφόσον δεν έχουν γίνει απογραφές, υπολογίζονται σε 102,000-105.000 σαν συνέπεια το μεταναστευτικό
κύμα που ακολούθησε την περίοδο Σεπτεμβρίου 1955 – Δεκεμβρίου 1956 όπου υπήρξε πραγματική –και
αισθητή πληθυσμιακά μείωση των Ελλήνων κατοίκων της Πόλης.

Αναλυτικά:

Τα γεγονότα που αφορούσαν τον περιβόητο φόρο περιουσίας του χειμώνα 1942-1943 δεν έδωσαν δείγματα
μεγάλων μειώσεων πληθυσμού αν και υπήρξε μια αρκετά διαδεδομένη διαρροή αρρένων κατοίκων της
Μειονότητας προς τις εργασίες του Ασκαλέ.
Ένα μικρό μεταναστευτικό κύμα δημιουργήθηκε το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να
υπάρχει μια μικρή πτώση του πληθυσμού που σταδιακά άρχισε να αποκαθίσταται από την φυσική αύξηση
του πληθυσμού.

Η φυσική διαρροή Ομογενών από την Ίμβρο και την Τένεδο πρόσκαιρα μεταφράστηκε με ένα εσωτερικό
μεταναστευτικό ρεύμα από τα δυο νησιά προς την Κωνσταντινούπολη όπου πολλές οικογένειες προτίμησαν
να βρουν καταφύγιο στην Πόλη παρά να δοκιμάσουν τις τύχες τους στην Ελλάδα.
Το πλήθος της Ελληνικής Μειονότητας στη Πόλη καθώς και η εμπορική ισχύ της την εποχή δεν θα
αποτελούσε σοβαρό εμπόδιο για να υπάρξει ενσωμάτωση των Ιμβρίων και Τενέδιων εσωτερικών
μεταναστών τις δεκαετίες του 1950 και του 1960.

Τα Σεπτεμβριανά του 1955 αν και είχαν σαν στόχο την απότομη αλλαγή συνθηκών και τον εξαναγκασμό σε
έξοδο ενός μεγάλου κομματιού της Μειονότητας που θα ήταν απρόθυμο να παραμείνει για να ξαναχτίσει τη
ζωή του εκεί, ουσιαστικά ενδυνάμωσαν την πορεία πληθυσμού των Ρωμιών της Πόλης. Έτσι το 1956 ένα
σύνολο τουλάχιστον 106.000 κατοίκων ανήκαν στην Ελληνική Μειονότητα της Πόλης.
Αν και η ροή κατοίκων από την Ίμβρο και την Τένεδο συνεχιζόταν προς τη Πόλη, και στην ίδια την
Κωνσταντινούπολη υπήρξε ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα το οποίο στην ουσία άδειαζε τις
περιφερειακές Ελληνικές Κοινότητες των προαστίων της Πόλης και ο κόσμος μαζευόταν στο πιο ασφαλές και
πολυπληθές από Έλληνες κέντρο και σε περιοχές σαν το Πέρα, τα Ταταύλα, το Τσιχαγγίρι κλπ.

Ενόσω τα γεγονότα της Κύπρου πυροδοτούσαν την κοινή γνώμη στη χώρα, πολλές ελληνικές οικογένειες
προτίμησαν να φύγουν παρά να στείλουν τα παιδιά τους στον Στρατό. Σύμφωνα με πηγές που πρόσκειται
στην Τουρκική Στρατολογία οι ανυπότακτοι άρρενες Ορθόδοξοι Ελληνικής καταγωγής στη Τουρκία
ξεπερνούν τις 6.000.

Οι απελάσεις του 1964 αποτελούν σταθμό στην καθοριστική πορεία της Μείωσης των Ελλήνων της Πόλης:
Τα ελληνικά διαβατήρια που απελάθηκαν το καλοκαίρι μέχρι και τις αρχές του 1965 ξεπερνούσαν τα 12.650.
Πολλοί Πολίτες που είχαν Ελληνική Ιθαγένεια όμως , είχαν κάνει οικογένειες με Ρωμιούς που είχαν Τούρκικη
Ιθαγένεια. Συνεπώς άλλοι 36.500 – 37.000 Ρωμιοί με Τουρκική Υπηκοότητα αναγκάστηκαν να φύγουν –αν
και ουσιαστικά δεν υπήρξε άμεση πίεση προς αυτούς, αλλά όταν η κάθε οικογένεια περιείχε και τουλάχιστον
Έναν Έλληνα υπήκοο άρχισε συστηματικά η φυγή ενός μεγάλου πληθυσμού με άμεσες επιπτώσεις τόσο
στην Μειονοτική ψυχολογία αλλά και στην κοινοτική ζωή που μέσα σε ένα χρόνο είχε παραλύσει.
Το 1974 λίγο πριν τα γεγονότα της Κύπρου, με το Πραξικόπημα του Σαμψών, την Επιχείρηση Εισβολής και
κατάληψης θυκάλων Τ/Κ από τον Τουρκικό Στρατό, οι περίπου 18.000 – 19.000 Έλληνες της Πόλης μέσα σε
συνθήκες φόβου και μιας εθνικιστικής έξαρσης αρχίζουν και πάλι μαζικά να εγκαταλείπουν την Πόλη τους.

Η Μείωση του πληθυσμού ορατή σε όλα τα επίπεδα. Μαζικές πωλήσεις περιουσιών αλλά και κλεισίματα
σχολείων το 1973-1975. Πολλές κοινότητα ξαφνικά βρίσκονται με λιγότερους από 100 κατοίκους και η
κατιούσα του πληθυσμού έχει ξαναρχίσει για τα καλά.

Το τέλος του 1976 μας βρίσκει με 12.000 Έλληνες οργανωμένους και πάλι σε όλες τις κοινότητες, με έναν
ελαφρά χαμηλό πληθυσμό στα σχολεία -850 μαθητές το 1976 και μια κοινότητα που ξαφνικά βρίσκεται σε
απότομη καθίζηση.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 οι αναχωρήσεις ομογενών από τη Πόλη σε σταθερούς ρυθμούς
συνεχίστηκε και έτσι ο πληθυσμός μειώθηκε σε λιγότερους από 9.000 το 1984 με μειωτικές καθαρά τάσεις.

Σταθεροποιήσεις πληθυσμού υπήρξαν αλλά η θνησιμότητα καθώς και η συνεχιζόμενη αναχώρηση
οικογενειών που δεν ήθελαν τα παιδιά τους να καταταγούν στο στρατό επέτεινε το πρόβλημα.

Ο αριθμός των 4.000 κατοίκων το 1994 την χρονιά που οι μετακλητοί καθηγητές από την Ελλάδα δεν ήρθαν
με αποτέλεσμα πολλοί ομογενείς να μην μπορούν να περάσουν στα πανεπιστήμια της χώρας και το γεγονός
πως ηταν η τελευταία χρονιά που οι απόφοιτοι των Ελληνικών σχολείων ξεπερνούσαν τους 80, σημαίνει και
την αργή συρρίκνωση του πληθυσμού μέχρι και το 2005 όταν έρευνα ελληνικού πανεπιστημίου –με
μεθοδολογία που από αρκετούς αμφισβητήθηκε δεδομένου των αποκλίσεων που θα μπορούσαν να
υπάρξουν, ανέβασε τον πληθυσμό της Μειονότητα σε κάτι περισσότερους από 5.000 κατοίκους, μεγάλο
μέρος των οποίων ή αποτελούν μεικτούς γάμους και συνεπώς αποκομμένους από τον πραγματικό
μειονοτικό ιστό και αρκετούς οι οποίοι δεν συμμετέχουν στα Μειονοτικά δρώμενα και έχουν μια πιο ιδιωτική
παρουσία/διαβίωση στη Τουρκία σήμερα.

Η τονωτική ένεση έλευσης Ελλαδιτών στη Τουρκία για μορφωτικούς και εργασιακούς λόγους εάν συνεχιστεί
σε σταθερό βαθμό θα μπορούσε να αποτελέσει την απαρχή μιας αλλαγής η οποία ωστόσο θα μπορούσε να
έχει θετικά αποτελέσματα σε τουλάχιστον μια δεκαετία αφού η εισροή υποψήφιων μόνιμων κατοίκων θα
πρέπει να έχει στοιχεία Αφομοίωσης τόσο από τον Μειονοτικό ιστό όσο και από το περιβάλλον στο οποίο οι
ίδιοι θα μπορέσουν να αφοσιωθούν.
Εσωτερικός σύνδεσμος: Στοιχεία για τον πληθυσμό της Ελληνικής Μειονότητας της Πόλης
εδώ
| More
Πληθυσμός___
reklam
home
reklam
kopyası yasaktır. - Her hakkı saklıdır  - iletişim -ana sayfa -  ©  İstanbul
Rum Cemaati resmi sitesi (περί πνευματικών διακιωμάτων και χρήσης
πατήστε
εδώ) privacy policy | contact us | help desk | sitemap